dream on

Απο μικρό παιδί ακούω ''μην τρως βαριά το βράδυ'' !! Και απο πλευράς shape αλλά και ύπνου. Εγώ, λοιπόν σήμερα, Σάββατο 5 Μαϊου, θα καταρρίψω αυτόν τον μύθο. Τον δεύτερο τουλάχιστον !! Καθώς εχθές, Παρασκευή 4 Μαϊου, ύστερα απο την βραδινή μου τσάρκα, καταβρόχθησα ό,τι καταβρόχθησα και γυρνώντας στο σπίτι ''κατέβασα'' και λίγη πίτσα. Κι εκεί που είπα ''υπερβολή ρε Βασίλη, τι την ήθελες τώρα την πίτσα ???'' και σκεφτόμουν τις μελλοντικές ντροπιαστικές παραλιακές στιγμές, με παίρνει ο Μορφέας στην αγκαλιά του και trust me, δεν ήθελα να φύγω. 

23 χρόνια ονειρεύομαι (ξύπνιος) ένα ταξίδι στην Νέα Υόρκη και επιτέλους το έζησα (κοιμισμένος). 

Και ξέρεις, ήταν απ'αυτά τα όνειρα τα super 3D. Μιλάμε οτι την ένιωσα, την περπάτησα, την άγγιξα, την βόλταρα, την φωτογράφισα...την NY !! Και όλως παραδόξως, όλα ξεκίνησαν στην Wall Street όπου ένας παλαβός ήθελε πέσει απο τον 7ο και γω να μαι δίπλα του και να χω φρικάρει. Και να το ζω τόσο έντονα, που να νιώθω τους παλμούς μου να αυξάνονται ωσάν τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Με τούτα και με κείνα το παλικάρι δεν πήδηξε και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα ( ναι ναι, για γκόμενα γίνανε όλα αυτά). Έτσι, μέσα στην χαρά μου που η παρ'ολίγο αυτοκτονία κατέληξε σε γάμο, άνοιξα μια πόρτα εκεί στον 7ο και βρέθηκα σ'ένα συγκλονιστικό roof garden στο Staten Island. Αυτές οι ευκολίες των ονείρων, you know !! Παθαίνω the ultimate κοκομπλοκίτιδα με την θέα και πάνω που ψάχνω να βρω την φωτογραφική, αισθάνομαι μια αιθέρια ύπαρξη με κόκκινο της φωτιάς μαλλί να λέει ''i like your style''. Δεν προλαβαίνω να γυρίσω, μου αρπάζει το χέρι και μου γράφει με μαύρο μαρκαδόρο ''Flo''. 

Αχα, δεν κάνεις λάθος, ήταν η  

Έπειτα απο κανα 30λεπτο όπου συνέρχομαι απο το shock συνειδητοποιώ πως δεν εχω μπαταρία και να σκέφτομαι με πόνο '' Χριστέ μου, δεν θα με πιστέψει κανείς αν τους πω την ιστορία χωρις αποδεικτικά στοιχεία...'', ''...και ο μαρκαδόρος πόσο να κρατήσει ??? Θα φύγει κάποια στιγμή''. Με περίσσεια θλίψη πήρα την τσαντούλα μου και πήρα τον δρόμο για το ξενοδοχείο, γιατί σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω πως αυτή ήταν η πρώτη μου μέρα στην NY, έζησα όλα αυτά και μετά σκέφτηκα να πάω εις το hotel. Μπλεγμένος, λοιπόν, σε κάτι στενοσόκακα σκιαχτικά και ρωτώντας τους πάντες προς τα που πέφτει το ξενοδοχείο ''Άνεργοι Ηθοποιοί'' (μην ρωτάς, δεν έχω ιδέα...), βρίσκω επιτέλους έναν άνθρωπο που ήξερε και εννοείται πως ήταν η μπουγατσατζού της γειτονιάς μου. Long story short, καθ'οδόν για το 5άστερο Hotel ακούω μια σκούπα στο βάθος και κάπου εκεί ήταν που όλα τέλειωσαν. 

Γι'αυτό δως του να καταλάβει το βράδυ και πάνε γι'άλλες πολιτείες..

τώρα μπορεί να φταιγε και το caipirinha,

your call

drink your memories away

..και μπαίνω στη koueen και βλέπω το martini που της έστειλε η lyriel, στην οποία μπαίνω στην συνέχεια για να της εκφράσω τον θαυμασμό μου για το όλο πάρε δώσε και με ξαναστέλνει στη koueen να κεραστώ και έτσι απλά, λιτά κι απέριττα ξεκίνησαν όλα. Εκτός του οτι εγώ με το martini έχουμε μια σχέση πάθους, έχει και catch : να μοιραστείς μια συγκλονιστική/περιπετειώδη/διασκεδαστική απόδραση

august 2010

Κάπου προς Λευκό Πύργο πίνοντας τις δροσιστικές μας μπύρες, εγώ και η παρέα μου μόλις είχαμε γυρίσει απο καλοκαιρινή απόδραση και ''πέφτει'' στο τραπέζι το θέμα του Δεκαπενταύγουστου. Να οργανωθεί ένα τετραήμερο βρ'αδερφέ !! Άντε να βρείς όμως κάτι διαθέσιμο μερικές μέρες πριν την ίσως πιο τουριστική ημέρα του καλοκαιριού. Κουτσά στραβά αποφασίζουμε μέρος και έπειτα ο καθένας θα έκανε την δική του έρευνα για ξενοδοχεία και λοιπά. Όπως ήταν φυσικό, τα πάντα ήταν κλεισμένα εκτός απο ένα. Η πρώτη ένδειξη οτι κάτι δεν πάει καλά ήταν οτι το συγκεκριμένο ξενοδοχείο δεν είχε ούτε site, ούτε καν μία φωτογραφία κάπου σε όλο τον ιστότοπο. Αλλά επειδή δεν θα βρίσκαμε τίποτε άλλο και θέλαμε οπωσδήποτε να φύγουμε και επειδή οι τιμές των δωματίων δεν ήταν και εξευτελιστικές, λέμε okey, μια χαρά θα'ναι. Άν δεν πάρεις κι ένα ρίσκο στα 22, πότε θα το πάρεις ? 

Ξεκινάμε, λοιπόν, γεμάτοι χαρά και κέφι την ημέρα της αναχώρησης και κατευθυνόμαστε προς τον προορισμό μας. Όταν φτάνουμε με το καλό, ο καιρός είναι υπέροχος, το μέρος πανέμορφο, πεντακάθαρες θάλασσες !! Τίποτα δεν προμήνυε την συνέχεια. Και εκεί που σέρναμε τις βαλίτσες και τα ροδάκια να ''διαφωνούν'' απίστευτα με το πέτρινο έδαφος, ξάφνου φτάνουμε σε έναν ανηφορικό δρόμο. Στην κορυφή μια γριούλα που μας περίμενε !! ''Η κυρία Κατίνα θα είναι'' λέμε, είχαμε μιλήσει τηλεφωνικώς. Ανεβαίνοντας αυτην την ανηφόρα γύρω μου έβλεπα εγκαταλελειμένα σπίτια. Σπίτια βγαλμένα απο μια άλλη εποχή. Σαν να ήταν η Σπιναλόγκα απο εκείνο το δρομάκι και πάνω ένα πράγμα. Απο μέσα μου να λέω ''τώρα θα μας πει 'Φτάσαμε' και θα σωριαστώ''. Εγώ τελικά μπορεί να μην σωριάστηκα αλλά εκεί που μας το είπε, ήταν τρείς φορές χειρότερα.

 Ένα δίπατο (όχι στην Σουβάλα) περιτριγυρισμένο με δέντρα και δωμάτια κόλαση. Και το εννοώ !! Απο τα στρώματα πάνω στα οποία η κυρία Κατίνα προφανώς γεννήθηκε, μέχρι την τεράστια φιάλη υγραερίου στην ''κουζίνα'', τους ξεχαρβαλωμένους ανεμιστήρες, την τηλεόραση 8,5 ιντσών δίχως πρίζα, τα ανύπαρκτα σεντόνια και οι πικροδάφνες, στις οποίες σημειωτέον έχω και αλλεργία, να περικυκλώνουν το δωμάτιο απειλητικά. Άνοιγες το παράθυρο και σου ερχόταν το κλαδί στη μούρη. Ειλικρινά τα 3 εκείνα βράδια πιστεύαμε οτι θα δολοφονηθούμε. Ειδικά όταν μάθαμε οτι δεν την λένε Κατίνα. Μετά απο αρκετές ώρες βρήκαμε την ξεκαρδιστική πλευρά του όλου σκηνικού φυσικά και περάσαμε υπέροχα.

I'll never forget, bitch

κεραστείτε ελεύθερα..

easy peasyween

Σε λίγες μέρες, απο την Αμερική μέχρι την Ασία, όλος ο κόσμος θα ετοιμαστεί για  την πιο ''τρομακτική'' γιορτή του χρόνου, το Halloween. Φυσικά είμαστε για άλλη μια φορά εξαίρεση, μιας και στην Ελλάδα δεν έχουμε αυτή τη γιορτή. Και πολύ κρίμα γιατί πάντοτε μου άρεσε η ιδέα να στολίζεις το σπίτι με spooky αντικείμενα, να πηγαινοέρχονται μικρά παιδιά με στολές για trick or treating και τις λατρεμένες κολοκύθες χαραγμένες με εκατοντάδες σχέδια. Μεγάλο απωθημένο η κολοκύθα !! Και ως horror movies fanatic, τουλάχιστον στις καλές εποχές, όπου η κυριαρχία των τερατόμορφων ανθρώπων και ρηχών/εύκολων σεναρίων αποτελούσαν αστείο, εννοείται πως βρίσκω όλο αυτό το εορταστικό σκηνικό ενθουσιώδες. Έτσι, λοιπόν, η λίστα της εβδομάδας περιλαμβάνει 5 πράγματα που μπορείς να κάνεις για να γιορτάσεις με τον δικό σου τρόπο το Halloween :

   

    Ѽ candy. Και θα είναι μόνο για σένα              Ѽ starbucks pumpkin spice latte.★  

    Ѽ horror movies marathon.                                Ѽ boo. Διαχρονική αξία

Ѽ pumpkin pie. Ή την εκπληκτική παραδοσιακή γλυκιά κολοκυθόπιτα 

photos © weheartit.com

Beat the iPhone chick ..

Έχει καταντήσει αηδία. Δεν μπορείς να κάνεις διαδικτυακό βήμα χωρίς να εμφανιστεί η κοπελιά με το γκρί φορεματάκι και να σου χαρίσει μια γλυκιά ανακοπή !! Δεν γίνεται επειδή αυτή θέλει να πουλήσει το iPhone να μας στέλνει στα θυμαράκια ( έχω την εντύπωση οτι δεν υπάρχει αυτή η έκφραση και για ακόμη μια φορά πλάθω λέξεις και ρητά και πάλι η αδερφή μου θα με κοροιδεύει αλλά whatever, καταλάβατε τι εννοώ ). Και δεν μπορείς και να την σταματήσεις. Ούτε ένα mute σου λέει !!! Δεν ξέρω, οι ειθύνοντες εάν μ'ακούν ας κάνουν κάτι .. Δεν είναι κατάσταση αυτή. Κάηκα πριν λίγο για χάρη της...

Geek & Poke by Oliver Widder

Escape ..

by Shaun Sundholm

Lady Spala ..

Καλά αυτό το πόστ είναι πώς λέμε '' απο την παραγωγή στην κατανάλωση '' ? Ένα τέτοιο πράμα. Διότι τις προάλλες είχαμε τα ΜTV VMA και είχε ψωμί η υπόθεση !! Φυσικά όμως αυτό που είχε ενδιαφέρον πιο πολύ ήταν το τι θα φορούσε η Λαίδη. Με την είσοδό της λοιπόν στο red carpet μας εντυπωσιάζει με  McQueen ποίηση. Ίσως πιο όμορφη απο ποτέ για μένα....Συνεχίζει η βραδυά κανονικότατα, αλλάζει η Λαίδη. Μια χαρά πάλι, αρχίζω να ανησυχώ εγώ. Τι έπαθε το κορίτσι ? Πολύ φυσιολογικό.Το καλό όμως το είχε κρατήσει για το τέλος !! Όταν ακούστηκε '' ..and the VMA goes to... Lady Gaga '' γυρνάει η camera και τι να δεις ? Την Λαίδη καλλυμένη με μπριτζόλες !! Ναι σου λέω ... Μπριτζόλα dress, μπριτζόλα hat, μπριτζόλα purse . Ντάξει λέω, μας κούφανε πάλι η diva. Όμως δεν σταμάτησε εκεί !! Κατά την διάρκεια των βραβείων σκεφτόμουνα το πόσο αληθινό φαινόταν το όλο outfit. Σαν να ήταν πραγματικό κρέας. Αλλά κατέληξα στο '' σιγά μωρέ !! τόσα και τόσα έχουν κάνει στο Αμέρικα, ένα κρεατοαληθοφανές φόρεμα δεν μπορούν να κάνουν? '' . Αυτό λοιπόν πίστευα μέχρι εχθές το βράδυ. Ένα μοιραίο click άλλαξε για πάντα αυτή μου την σκέψη !! Τίτλος : 8 Facts About Lady Gaga's Meat Dress. Όχι πές μου, μπαίνεις ή δεν μπαίνεις ? Καραμπαίνεις .. Και καρασοκάρεσαι ! Σύμφωνα με την συγκεκριμένη σελίδα το φόρεμα της Λαίδης ήταν απο Κ Α Ν Ο Ν Ι Κ Ο Τ Α Τ Ο κρεατάκι. Ω ναι !! Το Gagaκι εξομολογήθηκε επίσης οτι δεν είχε καθόλου άσχημη μυρωδιά, ίσα ίσα μύριζε πολύ γλυκά. Ήταν πάρα πολυ άνετο στο να το φορέσει παρόλο που ζύγιζε 22,5 ολόκληρα κιλά και οτι δεν λέκιαζε. Εν κατακλείδι, το φόρεμα αυτό είναι μια εκπληκτική ιδέα για τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε καθώς σύμφωνα με το site το κόστος του κρέατος ήταν ιδιαιτέρως χαμηλό. Με λίγα λόγια και φθηνά τις βγήκε η εμφάνιση ΚΑΙ τσέπωσε και 8 βραβεία σημειώνοντας ρεκορ !! Όλα δικά της πια ...

Pick a ... boooooooooooo !!!

Pick a boo, παιχνιδάκι με το οποίο απασχολούμε τα μικρούλια για να ξεκαρδιστούν στο γέλιο !! Άμα το καλοσκεφτείς όμως, αυτό το παιχνίδι ξεκινάς να το παίζεις απο τα κατρουλιάρικα σου και στην συνέχεια συνηδειτοποιείς οτι δεν σταματάει ποτέ. Όλοι έχουμε χαζό ή και όχι τόσο χαζοφοβίες ! Παλιές, νεοαφηχθείσες, μεταδιδόμενες και λοιπά .... Τώρα όμως θα μου πείς '' ωραίο θέμα διάλεξες '' . Κι όμως μερικές είναι πολύ πιασάρικες και ενδιαφέρουσες - αστείες - ανεξήγητες !!! Γουστάρεις παραδειγμα ? Πάρε να'χεις ..

* Φοβία Νο1 : Απόρρητη κλήση !!! Δύο λέξεις μόνο φτάνουν να σε στείλουν στον Άγιο Πέτρο. Κι αν έχω ζήσει και δεί έντρομες καταστάσεις ανθρώπων που με το που αντικρίζουν το '' Απόρρητη κλήση '', βρε δε πα να'χουν το '' Τα ρυάλια ρυάλια '' για ringtone, αυτός ο ήχος απευθείας μετατρέπεται σε soundtrack απο thriller. Μάτι γούρλα, στόμα με το δόντι να το πλακώνει με μανία και αγωνία στο κατακόρυφο. Ερωτήματα κατακλύζουν το κεφάλι σαν χείμμαρος : ''Ποιός να είναι τώρα αυτός ? '', ''Που βρήκε τον αριθμό μου ? '', '' Γιατί απόκρυψη ? Τι έχει να κρύψει ? ''. Φυσικά άμα βρεθεί κάποιος να πεί : ''Άντε βρε σηκωσέ το μου χει πάρει τ'αυτιά '' , μόνο μία απάντηση θα πάρει , :'' Άπαπαπαπαπα όχι όχι δεν το σηκώνω, θα βρώ κανα μπελά '' , λές και άμα απαντήσει θα ενεργοποιήσει κάποιου είδους βόμβα ή αυτομάτως θα μπλεχτεί σε κύκλωμα λαθρεμπορίας ή δε ξέρω εγώ τι άλλο πια ....

* Φοβία Νο2 : Κάδος !!! Εδώ μιλάω και απο προσωπική πείρα. Αποκλείεται να μην έχεις πετύχει προχωρώντας στον δρόμο κάποιο γατάκιον να πετάγεται μετά το reservation στο Kados μέσα στη μαύρη νύχτα. Η πρώτη σκέψη που κάνεις είναι το πόσο κωλοφαρδation έχεις μέσα σου καθώς τέσσερα δευτερόλεπτα πιο πριν να ξεκινούσες, τώρα το γατί θα'ταν στην coupe de coupe σου και το νύχι στο ρουθούνι. Όλη αυτή η τραυματική εμπειρία όμως σου καρφιτσώνεται στο μυαλό και σκέφτεσαι : '' Θα ξανασταθώ τόσο τυχερός την επόμενη φορά ? ''. Με αποτέλεσμα, κάθε φορά που συναντάς στο διάβα σου κάδο ή να αλλάζεις δρόμο ή να κάνεις ένα τεράστιο ημικυκλικό στριφογύρισμα καλύπτωντας τη μάπα σου, με κίνδυνο να σε πατήσει κανένα αμάξι, αλλά οοοοοοοοοοόχι αυτό σου φαίνεται τίποτα μπροστά στο '' πρόσωπο με γατομούστακο '' confrontation.

* Φοβία Νο3 : First date !!! Είναι πραγματικό challenge μη λέμε χαζά τώρα. Αν υπήρχε κατάλληλο μάθημα σε φροντιστήρια, ποιός ΔΕΝ θα πήγαινε ? Βρε όσο περπατημένος και να'σαι, όσα '' Φτου σου τσαχπινομπιρμπίλη μου '' να λες στον καθρέφτη καθημερινά, το άγχος του first date δεν φεύγει ποτέ. Και άντε, πες πως το πάς απο δω το φέρνεις απο κει, τα κουτσοκαταφέρνεις να συγκρατήσεις τις έμφυτες αδυναμίες και complex σου , ποτέ δεν ξέρεις για τι ''φρούτο'' καθόσουν και αγχωνόσουνα και με τι είδους ''μπαμπουίνο'' έχεις να κάνεις !! Και όσο πιο πολλά τέτοια περιστατικά, τόσο και η φοβία του '' τι άλλο παναγιά μου με περιμένει πια ? '', μεγαλώνει και μεγαλώνει ....


to be continued ...